முற்றமும் சுற்றமும்!

அறிவார்ந்த நண்பர்களே,
வணக்கம்.

முக நூலில் ‘முகநூல் முற்றம். என்ற
குழுமத்தை நாம் நடத்தி வருவதை உங்களில் பலரும்.அறிவீர்கள்.

பிற குழுமங்களைப் போலன்றி,நல்ல விஷயங்களைப் படிக்கவும் சிறந்த விஷயங்களை நண்பர்கள் அங்கே பதிக்கவும் வாய்ப்புள்ள பகுதியாக அது பலராலும் பாராட்டுப் பெற்று வருகிறது.

அந்த ’முகநூல் முற்றத்தை’ மொழி,இலக்கியம், பண்பாடு,அரசியல் நடுநிலைக் கருத்துக்களால் யாரும் நிரப்பலாம்;அங்கே வந்து படித்து சிந்திக்கலாம் என்ற அளவில் தரத்தோடும் சிரத்தோடும் நடத்தி வருகின்றேன்.

சிலர் நான் அறிவித்த விஷயத்தைப் புரிந்து கொள்ளாமல் கொல்லன் பட்டறையில் நுழைந்ததைப் போல் நுழைந்து பின் அதன் சூடு தாங்காமல் அலறுவது கண்டு இதை எழுத நேர்கின்றேன்.

நண்பர்களே,

அரசியல் சார்புத் தன்மைக்கும் அரசியலையே விமர்சிப்பதற்குமான இடைவெளியை உணராமல் எனது கருத்துக்களில் யாரும் உடன்பாடு காண முடியாது; நடுநிலை நீதியைப் பேணவும் இயலாது.

‘இங்கே அரசியலைச் சார்ந்து ஒருதலைப் பட்சமான கருத்துக்களை எழுத வேண்டாம்’ என்பதே எனது அறிவிப்பு. அதற்குத் தப்புரை செய்வோர் தடுமாறி விழுந்தால் யார் பொறுப்பு?

எனது எழுத்துக்கள் இங்கே உங்கள் சிந்தனைக்கு வைக்கப்படும்போது அதன் சித்தாந்த விமர்சனங்களை யாரும் செய்யலாம்;  ‘நானோர்
அரசியல்,கலை,இலக்கியப் பண்பாட்டு விமர்சகன்’ என்கிற அளவில் என் எழுத்துக்கள் இங்கே வைக்கப் படுகின்றன.

இங்கே தரமான தமிழுக்கன்றி கத்துக் குட்டித்தனமான எழுத்துக்களுக்கு இடமில்லை என்பதைத் தெளிவு படுத்திக் கொள்கிறேன்.

அதே சமயம் இங்கே விமர்சனத்தை வைப்போர் போலி முகவரிகளை வைத்துக் கொண்டும் முக்காடு போட்டுக் கொண்டும் உளறுவதை நான் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை.

அது பாராட்டுரையாயினும் சரி; பக்குவமற்ற பசப்பு மொழியாயினும் சரி; பெயர் பதிக்கப் பெருமை பேசும் பதிப்புக்கள் ஆயினும் சரி.

இந்த ’முகநூல்முற்றம்’ அறிவும் செறிவும் கொண்டு எழுதும் அனைவருக்கும் சொந்தம்; ஆனால் வெட்டிப் பேச்சும் வீண் பொழுதுபோக்கும் கொண்ட திண்ணைக் கூட்டாளிகளுக்கு அல்ல.

இதைப் புரிந்து கொள்ளும் நண்பர்கள் யாரும் இம் முற்றத்தின் நல்ல சுற்றமென இணைந்து எழுதலாம்;படிக்கலாம்;இன்புறலாம்.

அதன் லட்சிய நோக்கு:

பயனுள்ள கருத்துக்கள்;நாளும் இங்கே
பண்பாட்டின் எழுத்துக்கள்;படைத்து ஒரு
நயமான கற்பனையை வளர்ப்பதுதான்
நாட்டுக்கு நாம் செய்யும் நல்ல சேவை!

என்பதுதான்.

வாருங்கள் அதன் பக்கத்தில்.வரவேற்கின்றேன்

இணைப்புக் கோர: muganoolmutram@groups.facebookcom

நட்புடன்,
கிருஷ்ணன்பாலா
27.4.2012

படைப்பிலக்கியம் போற்றுமின்!

நண்பர்களே,

படைப்பிலக்கியம் என்பது பண்பட்ட சமூகத்தின் அறிவுச் செழுமையின் ஆணிவேர். உலகிலேயே நம் தமிழில் உள்ள இலக்கியங்கள் போல் எம்மொழியிலும் இல்லை என்பதில் நாம் இறுமாப்புக் கொள்ளலாம்.

அத்தகைய நம் இலக்கியங்களின் தரம் என்ன? என்கிற ஞானம்நம்தலை முறையினரிடையே நலம் குன்றிப் போய்விட்டது.

புதிய தலைமுறை எழுத்தாளர்களுக்கு எழுத்தின் மாண்பும் இலக்கணமும் புரியாமல் எழுதுவதெல்லாம் எழுத்து; என்கிற எண்ணத்தில் எழுத்துப் புரட்சி செய்வதாய் இலக்கு இல்லாமல் எழுதுகிறார்கள்.

இது அவர்களின் பிழை அன்று: இன்றைய நம் கல்வித் தரத்தின் குறை.

"கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்

நிற்க அதற்குத் தக.”



என்பதே கல்வியின் மாண்பெனக் குறள் நெறி காட்டும்.

அதுவே நம் முன்னோர் கற்றுத் தெளிந்து, தேறி நின்ற திசை
.
இன்று நமது கல்வியின் செழுமை, திசை மாறிவிட்டது.

வள்ளுவனும் அவ்வையும் கம்பனும் இளங்கோ அடிகளும் மற்ற சங்கப் புலவர்களும் எந்த சர்வகலாசாலையில் பட்டம் பெற்றனர்?

அவர்களின் எண்ணங்களும் எழுத்துக்களும் எப்படி இன்று கோடிகணக்கானவர்கள் ஆராய்ச்சி செய்து ‘டாக்டர்’ பட்டம் பெறும் வகையில் அமைந்தன.?

உயர்கல்வி என்று எந்தவிதமான கல்விப்பட்டமும் பெறாத அவர்களின் இலக்கியங்கள் இன்று உலகெங்கும் சர்வகலாசாலைகள் என்கின்ற பல்கலைக் கழகங்களில் உயர் கல்வி ஆராய்ச்சிக்குரிய படைப்புக்கள் ஆனது எவ்விதம்?

நண்பர்களே,
நமது அறிவும் தகுதியும் வெறும் காகிதப் பட்டங்கள் மூலம் கணக்கிடப்படுவது வயிறு பிழைக்கத்தானே தவிர,வரலாறு படைக்க அல்ல.

வரலாறு காக்கும் வளமான அறிவு,காகிதப் பட்டங்கள் மூலம் வந்து
விடுவதுமில்லை.

வாருங்கள், வரலாற்றுப் பெருமை மிக்க நமது பண்பாட்டைக் கட்டிக் காக்கும் எழுத்துக்களை இலக்கியம் ஆக்குவோம்!

நட்புடன்,
கிருஷ்ணன்பாலா
21.4.2012

நட்பை விரும்புவோர்;புரிவோருக்கு மட்டுமே இது:

நண்பர்களே,

எழுத்தும் எண்ணமும் ஏதோ காமெடிக்கும் பொழுதுபோக்கும் பயன் உள்ளதாக இருக்குமென்று ஏராளமானவர்கள் முக்காடு போட்டுக் கொண்டும் முகவரிகளை மாற்றிக் காட்டிக் கொண்டும் இங்கே நட்பு வட்டத்தில் நத்திக் கொண்டு திரிகிறார்கள்.

அவர்களுக்காக நான் இங்கு எழுதுவதுமில்லை;ஏங்குவதுமில்லை’

தமிழைச் சரியான இலக்கில் ஏற்றி வைத்து எழுதுவதென் இயல்பு.

தாகம் மிகும் தமிழ் உள்ளங்களுக்கான தடாகம் இதுவென நான் ஆரம்பத்திலேயே என்னை அடையாளப் படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றேன், இங்கே.

எனது வலைத்தளத்திலும் இந்த முகத் தளத்திலும் .நான் அறிவித்துக் கொண்டுள்ள உண்மைகளைக் கண்டு உணராமல் நண்பர்கள் பலர் எனது முகநூல் பதிவுகளை மட்டும் அவ்வப்போது பொழுது போக்குக்காகப் படித்து விட்டு மிரள்வதோ, மிகைப்படப் பொருள் கொள்வதோ,‘எனது எழுத்துக்களுக்குத் திமிர்’ என்று பொருள் கொள்வதோ பொருத்தமற்றது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்

தமிழின் சுவை கண்டும் அதன் தரம் கண்டும் என்னோடு பலரும் தொடர்பு கொண்டு வருகிறார்கள்; விழைகின்றார்கள்.அதில் பலர் எனது முக நூல் பதிவுகளின்  கருத்துக்களை மட்டுமே படிக்கிறவர்கள் என்பதும் அவர்களுக்கு எனது வலைப் பதிவுகள் பற்றிய அறிமுகமே இல்லாதிருப்பதும் வியப்புக்குக்குரியதாக இருக்கிறது.

இத்தனைக்கும் நான் எனது பதிவுகளின் இணைப்பை அவ்வப்போது முகநூலில் பதித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன். அந்த இணைப்புக்களை அவர்கள் தொடரத் தெரியாமல் இருக்கிறார்கள் என்பது அப்போதுதான் தெரிகிறது.

பதிவுகளின் போது தருகிற இணைப்புக்களின் மீது கணினியின் ‘கர்ஸரை’ வைத்து அழுத்தினால் அந்த இணைப்புகள் அல்லது ஒரிஜினல் வலைப் பதிவுகள் தானாகத் தோன்றும். அவற்றை யாரும் ஒரிஜினலாகப் படித்து இன்புறலாம்.

சிலர் முகநூலில் எனது நண்பர்களாக இருந்துவரும் போதிலும் எனது எழுத்தின் நோக்கங்களையும் அதனைப் பிரதிபலிக்கின்ற எனது கட்டுரைகளையும் படித்தவர்களாக இல்லை என்பது தெரிகிறது.

ஒரு குறிப்பட்ட பொருள் பற்றி நீங்கள் எழுதுங்களேன் என்று அவர்கள் என்னைக் கேட்டுக் கொள்ளும்போதும் அது பற்றி ’நான் ஏற்கெனவே எழுதி இருக்கிறேன்’ என்பதைச் சுட்டிக் காட்டினால் பிறகு ‘’ஓ..நான் படிக்க வில்லையே;;சிறப்பான நடையில் சிந்தனையைத் தூண்டுவதாக இருக்கிறதே” என்று சிலாகித்துக் கொள்ளும்போது சிரித்துக் கொள்கிறேன்.

நண்பர்களே, நற்றமிழ் நேசர்களே,

நீங்கள்,என்னுடன் பேச விழையும்போதோ புதிதாக நட்பு இணைப்புக் கோரும்போதோ எனது முகநூலின் Profile மற்றும் வலைப் பக்கங்களை (1.'உலகத் தமிழர் மையம்' http://ulagathamizharmaiyam.blogspot.com;  2. கவிதைத் தளம், 'கிருஷ்ணன்பாலா’ http://krishnanbalaa.blogspot.com) படித்து விட்டு வந்தால் நாம் தொடர்ந்து பேசுவதிலும் ஒருவருக்கொருவர் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்வதிலும் குழப்பம் ஏதும் இராது.

என்னை பொருத்தவரை -

என் எழுத்துக்கும் எனது குணங்களுக்கும் இடையே விரல் அளவுகூட வித்தியாசமிருக்க விரும்புவதில்லை.

உண்மை நட்புக்கும் அதையே விரும்புகிறவன்.

நட்பை விரும்புவோர்;புரிவோருக்கு மட்டுமே இதை எழுதுகிறேன்.

நட்புடன்,

கிருஷ்ணன்பாலா

20.4.2012

எங்கே போகிறோம்?

அறிவார்ந்த நண்பர்களே,

வணக்கம்.

’உலகின் மூத்த குடி’ என்று தமிழ்ச் சமுதாயத்துக்குத் தொன்று தொட்டுப் பெருமை துலங்கி வந்து கொண்டிருந்தது.

ஆனால், அது ‘இந்த 21 ஆம் நூற்றாண்டில் சமாதி நிலைக்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறது’ என்பதை நாம் வருத்தபட்டுச் சிந்தித்துப் பாரம் சுமக்க வேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம்.

இதை நான் இங்கு வருத்தப் படாமல் சொல்ல வேண்டியவனாக இருக்கின்றேன்

.

உள்ளதைச் சொல்லுகிறேன்; அதில் உண்மையைச்சொல்லுகிறேன்.

“எந்தையும் தாயும் மகிழ்ந்து குலாவி இருந்ததும் இந்நாடே; அதன்முந்தையர்ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்து முடிந்ததும் இந்நாடே’’

என்று பாரதி பாடிய பொருள், ‘இந்த 21 ஆம் நூற்றாண்டோடு நின்று விட்டது’ என்று சொல்லக் கூடிய வகையில் இன்றைய கால கட்டத்தில் கால் வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

’வறுமையிற் செம்மை’ என்பது வளமார் தமிழின் வார்ப்பு,

’கந்தையானாலும் கசக்கிக் கட்டு’ என்பதையும் அதே தமிழ் நமக்கு எடுத்துச் சொல்லி, ஏழ்மையிலும் தூய்மையை இறுமாப்புக் கொள்ள வைத்தது.

ஆனல் இன்றைய நம் சமூகம், ’பணத்தேவையிலும் அதன் பகட்டிலும்தான் வாழ்வு’ என்பதை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.

விளைவு:

‘பண்பாட்டுச் சிதைவிலும் ஒழுக்கப் புதைவிலும்தான் வாழ்வாதாரம் வளமாக இருக்க முடியும்’ என்ற கணக்குப் பாடம் மட்டுமே அதற்குத் தெரிகிறது.

இதற்கு இப்போது வலைவிரித்து விட்ட IT என்கிற Information Technology Sectorதான் காரணம் என்று சிலர் சொல்ல, அந்தக் குற்றச் சாட்டை அதே IT Sector ல் பணிபுரின்றவர்களின் பிரதிநிதியாகச் சிலர் மறுக்க, நண்பர்கள் சிலர் இந்த வாதங்களில் நடுநிலைக் கருத்துக்களை எடுத்து வைக்க ஒரு விவாதம் அரங்குக்கு வந்தது.நமது முகநூல் முற்றத்தில்.

‘அது பற்றி இங்கே ‘உலகத் தமிழர் மைய’த்தில் நமது கருத்துக்களை உலகெங்கும் வாழ்கின்ற நம் தமிழ்க் குடும்பங்களின் நடுவில் எதிரொலிக்கச் செய்வது கடமை’ என்ற நோக்கில் இதை எழுதுகின்றேன்.

ஏற்பவர்,மறுப்பவர் யாவரும் இங்கே வரவேற்கப்படுகின்றார்கள்.

நண்பர்களே,

.

இன்றைய ஒழுக்கச் சீர்கேடுகளுக்கு IT என்கிற Information Technology Sector தான் காரணம் என்று சொல்வது. ‘ஆடத் தெரியாதவள், தான் வழுக்கி விழுந்ததற்கு ‘நிலம் கோணல்’ என்று காரணம் சொல்லியதற்குச் சமம்.

பணமும் பகட்டும் கூட்டும் துறை என்பதால், இன்று ஏழை எளிய வீட்டுப் பிள்ளைகளும் IT துறையில் எப்படியோ கடன் வாங்கியும் கஷ்டப்பட்டுப் படித்தும் வேலை பெறுகிறார்கள்.

அவர்களின் பெற்றோரின் கனவு ‘தம் பிள்ளைகள் தங்களைப் போல் குறைந்த வருமானத்தில் குடும்பம் நடத்திக் கஷ்டப் படக் கூடாது’ என்பதுதான்.

‘அதற்காக அவர்கள் செய்யும் தியாகம் எத்தகையது?’ என்பது அவர்களின் பருவப் பிள்ளைகளுக்குப் புரிவதில்லை.

‘தங்கள் பெற்றோர் எப்படியெல்லாம் கனவு கண்டு தங்களை வளர்த்து ஆளாக்கியிருப்பார்கள்?’ என்பது, அவர்களுக்குக் கல்யாணம் ஆகிக் குழந்தைகள் பிறந்து, அந்தக் குழந்தைகளை அவர்கள் ஆளாக்கப் போராடும் எதார்த்த நிலையில்தான்.‘தங்கள் பெற்றோர் செய்த தியாகம் எத்தகையது?’ என்ற ஞானம் அவர்களுக்குள் உணர்த்தப்படும். 

அப்போது அவர்கள் சிந்தும் கண்ணீரை ஏற்பதற்கு அவர்களுடைய பெற்றோரின் கல்லறைகூட காணாமல் போயிருக்கும்.

பொறியியல் மற்றும் அது சார்ந்த பட்டப் படிப்புகளை நம் இளைஞர், இளைஞிகள் படித்து முடித்ததும் IT துறையில் ‘மூளைச் சலவை’ செய்யப்பட்டவர்களாய்’ கனவுகளுடன் .நுழையும் அவர்களை, இருகரம் கொண்டு ஏந்தி வரவேற்கும் IT நிறுவனங்கள், அவர்களிடம் 8 மணி நேரம் இடைவிடாது வேலையைப் பிழிந்து வாங்குகின்றன.

அதில் நம் இளைஞர், இளைஞிகள் விரைவில் மூளைக் களைப்பை அடைந்து விடுகிறார்கள். அப்போது மூளையின் தனி வலிமை செயலற்ற நிலையில், ஆண் பெண் பேதமின்றி, நட்பாலும் இயல்பான பருவக் கவர்ச்சியாலும் நெருங்கிப் பழகும் நிர்பந்தம் நேர்கிறது.

அங்கே குடும்ப ஒழுக்கமும் சுய கட்டுப்பாடும் செயல் இழந்து, சூழ்நிலையின் தாக்கம் ஆளுமை கொள்கிறது. இங்கேதான் ஒழுக்கச் சீர்கேட்டுக்கான ‘கிரியா ஊக்கிகள்’ சிறப்புறச் செயல்பட்டு நமது குடும்பப் பண்பாட்டின் செழுமையை எல்லாம் சிதறடித்து விடுகின்றன.

பாவம்! இளமை. என்ன செய்யும்?

பஞ்சையும் நெருப்பையும் பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு, பணத்தால் அல்லவா அதை ஊதச் செய்ய அனுமதிக்கின்றோமே?.

ஆண்,பெண் என்ற பேதம் இல்லாமல் இருபால் இனமும் (இளைஞர்/இளிஞிகள்) அதிக அளவில் சங்கமிக்கும் துறை என்பதால் இதன் வாயிலாகத் தெரியும் ஒழுக்கச் சீர்கேடுகள் நமக்கு அதிகரிக்கத்தான் செய்கின்றன. 

என்னைப் பொருத்தவரை, IT என்ற Information Technology Sector தரும் வேலை வாய்ப்புகளின் விபரீதப் பக்கத்தை மட்டுமே காரணமாக எடுத்துக் கொள்ளாது, இன்றைய இளைஞர் இளைஞிகளின் வளமான உத்தியோக வாய்ப்புகளால் நேரும் நிலையத்தான், IT என்பேன். அதாவது INTIMATED TRIANGLE நிலை. அதாவது ஒன்றை விரும்பி இன்னொன்றை ஏற்று வாழ்கின்ற முக்கோண வாழ்வு நிலையைத்தான் முன் நிறுத்திப் பேச முடியும்.

உண்மையில்-

சினிமாதான் நமது பண்பாட்டின் அடித்தளத்தையே அசைத்தது;
பிறகு தேசிய-திராவிட அரசியல் கலாச்சாரப் பேய்கள் நம் ஜனங்களின் பிடரியை பிடித்துக் கொண்டன.

ஒரு புறம் பற்றாக்குறை; ஏழ்மை;பணத்தேவை....

மறுபுறம் பணச் செழுமை;வசதிகள்;ஆடம்பர வாழ்வு.

இதன் மூலம் ஆண்டான் அடிமை,சமூக ஏற்றத்தாழ்வு நிலை,சாதிகள்,சண்டை வழக்குகள்.

அவனவன் ஒட்டுமொத்தமாக ’மராத்தான்’ ஓட்டப் பந்தயத்தில் கலந்து கொண்டு மூச்சிறைக்க ஓடுவதுபோல் பணத்தின்தேவையை நோக்கி ஓடி, அதன் விளிம்பில் பணத்தை அனுபவிக்கும் நிலைக்கு வந்தபிறகு,

கற்பு, ஒழுக்கம்,பண்பாடு எல்லாம் பணத்துக்குக் கீழே பதுங்கிக் கொண்டன.

இன்றைய இளைஞர், இளைஞிகள் மத்தியில் குடும்ப ஒழுக்கமும் கட்டுப்பாடும் உயர் சிந்தனைகளும் வேற்றுக் கிரகத்து விளைபொருட்களாகி விட்டன.

நாம் இதைப் பற்றிக் கேட்டாலே போதும்; அவர்கள் ஈயத்தைக் காய்ச்சி செவியில் சிந்தியதுபோல் அலறுகிறார்கள்.

பாவம், இதில் அதிகம் பாதிக்கப்படுவது கிராமத்து ஏழை எளிய பெற்றோர்கள்தாம்.

பணம் தேடுவது, அதைத் தேடியபின் சிற்றின்ப நெருக்கடியில் சிக்குண்டு வீழ்வது, அதன் மூலம் குடும்பப் பண்பாட்டைக் குப்பைக் குழியில் போடுவது என்பன மட்டுமே இன்றைய இளைஞர்,இளைஞிகளின் ‘ஸ்டேடஸ்’.இதில் ஏழை,பணக்காரன் என்பதெல்லாம் இல்லை.

 

‘எதிர்காலம்,நமது சந்ததிகளின் வாழ்வாதாரம். நம் முன்னோர் கட்டிக் காத்து வந்த குடும்பப் பாரம்பரியம்’ இவை பற்றிய சிந்தனை எல்லாம், இன்று பணத்தை மட்டுமே தேடி, அதில் பகட்டுக் காணும் இன்றைய தலைமுறைக்கு இல்லாது போயிற்று?

நூற்றுக்கணக்கான குடும்பங்கள் தங்கள் மகள்/மகன்கள் அமெரிக்காவில் இருக்கின்றார்கள்; ஐரோப்பாவில் இருக்கின்றார்கள்’ என்று சொல்லிக் கொள்வதில் பெருமையாகக் கருதிக் கொண்டனர்,ஆரம்பத்தில், அதாவது,
இந்த IT அடியெடுத்து வைத்த கட்டத்தில் அப்போது! .

இப்போது?

திருமணம் செய்ய மாப்பிள்ளை வீட்டாரோ, பெண் வீட்டாரோ ஒருவருக்கொருவர் அணுகும்போது ‘பெண்ணோ பையனோ அமெரிக்காவில் / ஐரோப்பாவில் இருக்கிறார்கள்’ என்றாலே அஞ்சி அலறி ஒதுங்கிக் கொள்ளும் நிலை உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது..

இதனால் திருமண ஏற்பாடுகள் தள்ளி போய், தள்ளிப் போய் இளைஞர்கள் வாலிப வயோதிகர்களாகவும், கன்னிப் பெண்கள் முதிர் கன்னிகளாகவும் மாறி, ‘திருமணம் ஒன்று நமக்குத் தேவையா?’ என்று சிந்தித்து அவர்கள் செயலற்றவர்களாக வாழும் நிலையை அநேக இடங்களில் காண்கின்றோம்.

’பருவத்தே பயிர் செய்’ என்பது நம் முன்னோர் வாக்கு. இன்று பருவகாலங்கள் தப்பி உருவ கோலங்களும் மாறிப்போன நிலையில் நடக்கும் திருமணங்களே அதிகம்.

அப்படி நடந்த பின்னும் அவர்கள் இரண்டற அன்பு கலந்து வாழாமல் ஒப்பந்தம் போட்டுக் கொண்டு வாழும் நிலைதான் வளர்கிறது.

பணமும் வசதியும் அவர்களுக்குள் இருக்கும் அவலங்களைப் பூசி மெழுகி விடுகின்றன.

ஆக-
புண்களின் மீது புனுகு தடவிக் கொண்டுதான் இன்றைய ஆணும் பெண்ணும் வாழ்க்கையை இழுத்துக் கொண்டு செல்கிறார்கள்.

நண்பர்களே,

இதுதான் இன்றைய சமூகத்தின் ஒட்டு மொத்த அவல நிலை.

‘ஒருவனுக்கு ஒருத்தி’ எனும் உயர் ஒழுக்கம் நமது ’இலக்கியப் பெருமைக்கு உரிய சொத்தாக மட்டுமே’ உரித்தாகி, அவை புத்தக அலமாரிகளில் புழுதி படிந்திருக்கும்  விஷயங்களாகிவிட்டது..

மேலை நாட்டுப் பண்பாடும் மேனா மினுக்கித் தனமும் இன்றைய இளைய சமுகத்தின் கனவு லட்சியங்களாய்ப் பூத்துக் காய்த்துக் கனிந்து, குலுங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

நமது முன்னோர் வாழ்ந்து காட்டிய பெருமை யாவும் ’செத்த காலேஜ்’ மியூஸியத்தில் மவுனமாக அழுதுகொண்டிருக்கின்றன.

நாம் அழுவதா, ஆனந்திப்பதா? அல்லது இதை அரவணைத்துக் கொள்வதா?

இவண்-

கிருஷ்ணன்பாலா

19.4.2012

சித்திரையே முத்திரை!

நண்பர்களே,

தமிழ்ப் புத்தாண்டு குறித்து நம்மவர்களிடையே அரசியல் லாவணி நடத்தப் பட்டு வருகிறது.

’தைத் திங்களே தமிழர் ஆண்டின் தொடக்கமாய் கொண்டாடப் படவேண்டும்’ என்ற கலைஞர் கருணாநிதியின் பின்னே நின்று கொண்டு ஒரு கூட்டமும்; ‘இல்லை; சும்மா கிடந்த சங்கை ஊதிக் கெடுத்த கலைஞர் கருணாநிதியின் அரசு முறை ஆணை தவறு; சித்திரைதான் தமிழர் ஆண்டின் தொடக்கம்” என்று மேடம் ஜெ.அவர்களைக் ’காக்காய்’ பிடிக்க ஒரு கூட்டமும் இந்த லாவணியை வலிந்து பாடிக் கொண்டிருக்கின்றன..

 

நாம் இதை மரபுவழிச் சிந்தனையாய்க் கொண்டு இங்கே சில செய்திகளை உணர்த்த வேண்டியுள்ளது:

சித்திரை முதல் தேதியை தமிழர் ஆண்டின் தொடக்கமாகக் கொண்டு   நம் முன்னோர்கள் தலை முறை தலைமுறையாகக் கொண்டாடி வந்தனர்.

இது கலைஞர் கருணாநிதி அவர்களுக்குத் தெரியாததல்ல!

தமிழர் ஆண்டின் முதல்நாள் சித்திரை ஒன்று என்பதை நான்கு முறை தமிழ்நாட்டின் முதல் அமைச்சாராக இருந்து கொண்டாடி இருந்து விட்டு ஐந்தாம் முறையும் அரசுக் கட்டில் ஏறி அதில் நான்கு ஆண்டுகள் இதையே பின்பற்றி வந்தவர்க்கு, தனது ஆட்சிக்கும் அரசியலுக்கும் காலம் போன கடைசியில் வேறு பொழுது போக்க நேரமில்லாமல், சரித்திர, இலக்கிய ஆய்வுகளை எல்லாம் செய்து கண்டுபிடித்ததுதான் ‘தமிழரின் காலக் கணக்கின் ஆண்டுத் தொடக்கமே தைத் திங்கள்தான்’

வரலாறு காணாத (?) இந்த ஆய்வை அவர் செய்து அறிவிக்க, அதை அவருடைய ராஜ சபையின் விதூஷகர்களான நமது கவிராஜர்களும் காக்கை அறிஞர்களும் முன் மொழிந்தும் வழிமொழிந்தும் “ஆகா… ஓகோ....இவரல்லவா, உலகத் தமிழரின் ஒப்பற்ற ஒரே தலைவர்’ என்று வாழ்த்து மழை பொழிந்து காவியங்கள் இயற்றத் தொடங்கி விட்டனர்.

அவர்களுக்கு மட்டுமே தெரிந்த உண்மை: கலைஞர் கருணாநிதி ஒருவர்தான் தமிழரின் பாரம்பரிய வாழ்வுக்கும் பண்பாட்டுக்கும் பழக்க வழக்கங்களுக்கும் ’பட்டா’ போட்டுக் கொண்ட பரம வாரிசு’ என்பது.

ஆனால் தமிழரின் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றிப் பழகிப் போன தமிழ் அறிஞர்களுக்கோ இதை ஒப்புக் கொண்டு ஒப்பாரி பாடுவதைத் தவிர வேறு வழியின்றி அவர்கள் விழி பிதுங்கி கொண்டிருந்தனர்.

உண்மையில் தமிழரின் புராதனச் செம்மையும் மெய்ஞான-விஞ்ஞானப் பூர்வமான அணுகுமுறைகளும் ஆலய வழிபாட்டுச் சம்பிரதாயங்களும் சுட்டுப் போட்டாலும் தெரியாதவரை, அவற்றை மூட நம்பிக்கை எனச் சாடி வந்தவரை, தமிழர்கள் காலம் காலமாக தலைமுறை தலைமுறையாகக் கொண்டாடிவந்த தமிழ்ப் புத்தாண்டுத் தினமாம் சித்திரை ஒன்றை வரலாற்றுப் பிழை எனச் சொல்லி, இனி, ’தைத்திங்கள் முதல் தேதிதான் அரசுப் பூர்வமான தமிழர் புத்தாண்டு தினம் அதையே அனைவரும் கொண்டாட வேண்டும்’ என ஆணையிட்டவரை மக்கள்ஆணை தேர்தலில் தூக்கி எறிந்து விட்டது...

’பேய் ஆட்சி செய்தால் பிணம் தின்னும் சாத்திரங்கள்’ என்ற நிலை

முற்றிவிடும் சூழ் நிலையில் கலைஞரின் ஆட்சி அகற்றப்பட்டதன் மூலம் தமிழர் புத்தாண்டு தினம் மீண்டும் மரபுப்படி உறுதி செய்யப் பட்டுவிட்டது.

சரி, சித்திரை முதல் தேதியே தமிழரின் புத்தாண்டு தினம் என்பதன் மெய்ப் பொருள் விளக்கத்தைத் தெரிந்து கொள்வோம்:

சித்திரைதான் தமிழர் புத்தாண்டு தினம் என்பதில் உள்ள தமிழரின் உலகளாவிய வான சாத்திர அறிவும் வாழ்க்கைச் சாத்திரச் செறிவும்

நம்மை வியக்க வைக்கும்!

சங்க காலத்துக்கும் முன் இருந்தே, நம் தமிழர்கள் வான சாத்திரத்தின் அடிப்படையில்தான் காலத்தை கணித்து அதன்படி ஆலய வழிபாடுகள்,நோன்புகள்,விழாக் கொண்டாட்டங்கள், மனைகட்ட அடிகோலுதல்,நிலம் வாங்குதல்,அரசரைச் சந்தித்தல் மற்றும் திருமணம்,,குழந்தைகளுக்குப் பெயர் சூட்டுதல்,நிலத்தை உழுதல்,விதை விதைத்தல் அறுவடை செய்தல் முதலான சுபகாரியங்களைச் செய்து வந்தனர்.

இதற்கு நம் சித்தர்களும் முத்தர்களுமே பின் புலமாய் இருந்தனர்.

அவர்கள் வகுத்துக் கொடுத்த விதிகளை மீறி, யாரும் தங்கள் விருப்பப்படி எதை வேண்டுமானலும் எப்போது வேண்டுமானலும் சுபகாரியங்களைச் செய்து விடவில்லை. எல்லாவற்றுக்கும் நல்லஓரை எனும் நல்ல நேரத்தைப் பார்த்துத்தான் நல்ல காரியங்களைச் செய்து வந்தனர்.

அதற்குக் கிரகங்களின் நிலையையும் நட்சத்திரங்களின் கணக்கையும் அடிப்படையாகக் கண்டு கணித்து வந்தனர் என்பதே உண்மை.

சோதிட அறிவியல் என்பதே வான சாத்திரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

சோதிடத்தில் கிரகங்களின் முதன்மையானது சூரியன் என்றும் அவனே ஆண் வர்க்கத்தின் அதிபன் என்றும் சந்திரன் பெண் வர்க்கத்தின் மூலம் என்றும் சொல்லப்பட்டு சூரிய சந்திரர்களின் நிலையைக் கொண்டு மாதங்களை வகுத்தனர், இவ்வாறே பிற கிரகங்களுக்கு உள்ள வலிமையையும் பொறுப்புக்களையும் கணித்து சோதிடம் மூலம் அவற்றைப் புரிந்து கொண்டனர்.

சித்திரை மாதம் புத்தாண்டின் தொடக்கம் என்பது, வான நூலையும், பருவங்களின் சுழற்சியையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. பூமி, சூரியனை ஒரு முறை சுற்றி வர எடுக்கும் காலம் ஓர் ஆண்டு. சூரியன், பூமத்திய ரேகையில் நேராகப் பிரகாசிக்கும் மாதம், ஆண்டின் தொடக்கமாகக் கணக்கிட்டனர். அதாவது,சூரியனின் சுழற்சியில் அவன் சித்திரை மாதத்தில் உச்ச நிலையை எய்துகிறான் என்பதுதான் முக்கியமானது. எனவேதான் 12 மாதங்களில் சித்திரையே முதல் மாதம் எனும் முத்திரையைப் பெறுகிறது.

புவியியல் ரீதிலும் பருவகாலங்களின் அடிப்படையிலும் இதுதான் சரியானது.

சூரியன் ஒவ்வொரு 30 டிகிரியிலும் இடம் மாறுவதைக் கொண்டு 360 டிகிரிகளை 12 வீடுகளாக,அதாவது 12 மாதங்களாகக் கண்டுணர்ந்தனர்.

அதன்படியே 27 நட்சத்திரங்களின் அமைப்பை 12 வீடுகளில் பகுத்துணர்ந்துனர்.

இதில் சனி, சூரியனை ஒரு முறை சுற்றிவர 30 வருடங்கள் ஆகின்றன என்பதன் அடிப்படையில் அதன் இரண்டுசுற்றுக்களைக் கொண்டு 60 வருங்களைக் கணக்கிட்டுத் தமிழ் வருடங்களை 60 என்று வகுத்தனர்.

இந்த 60 ஆண்டுச் சுழற்சியில் ஒரு மனிதனுக்கு முழுமையான வாழ்வு அமைகிறது என்பதுடன்,உலக மாந்தரின் வாழ்க்கையில் ஒரு தலை முறை மாறி அடுத்த தலைமுறை பொறுப்பேற்கிறது என்ற சூத்திரத்தைச் சொல்லவும்தான் ஆண்டுகள் அறுபது என வகுத்தனர்.

அறுபது ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை சனியின் மகத்தான சக்தியால் மனிதனின் உயிர் வாழ்க்கையிலும் மாறுதல் ஏற்படுத்தப்படுகிறது என்பதையும் நாம் உணர வேண்டும்.ஆண்டுக்கு 12 மாதங்கள் என்பது சூரியனை அடிப்படையாகவும் ஆண்டுகள் அறுபது என்பது சனியின் இரு சுற்றுக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டும் வகுக்கப் பட்டது என்பதே முற்றிலும் பொருந்துகின்ற விஷயம். (சனி ஆயுள் காரகனாகவும் கர்மகாரகனாகவும் அறியப்பட்டுள்ளது இங்கே கவனிக்கத்தக்கது.)

இதுபற்றிக் கேள்விகள் கேட்பதும் விதண்டாவாதத்தில் இறங்குவதும்  முட்டாள்களின் செயல். குருடனுக்குத் தெரியுமோ சூரிய ஒளியின் தன்மைகள்?.

இன்று நமக்குள்ள அறிவை விடவும் மேலான மெய்ஞ்ஞான-விஞ்ஞான அறிவு கொண்டு நம் தலைமுறைகளை உருவாக்கி உலக நாகரீகத்துக்கே முன்னோடிகளாகத் திகழ்ந்த அவர்களின் பெருமையைப் பலவாறு புகழ்ந்தும் பேசியும் எழுதியும் கர்வம் கொண்ட தமிழ் இனத்தின் மரபுகளை மாற்றிப் புதிய விதியை எழுதும் அருகதை எவருக்கும் இல்லை.

நம் முன்னோர்கள் முட்டாள்கள் அல்ல; ஆனால் ஏனோ,

சில முட்டாள்கள் அவர்களுக்குப் பிறந்து விட்டனர்?.

இவண்,

கிருஷ்ணன்பாலா

17.4.2012

பெண்மை போற்றுதும்!

அறிவார்ந்த நண்பர்களே,

//தொலை தூரத்தில் இருந்தாலும்
என்னை அலைபேசியில்
பத்திரப்படுத்தி விடுகின்றார் அம்மா,
'பத்திரம் பத்திரம்'
என்று சொல்லியே//

என்று-

முகநூல் முற்றத்தில் 

திருமதி கோகிலா கன்னியப்பன் அவர்கள்

எழுதி, தன் தாயின் அனிச்சைச் செயலின் நன்மை குறித்து நவின்றிருந்தார்.

தாயின் அறிவுறுத்தலை இன்றைய பெண்களில் பலரும்

’ஓர் நச்சுறுத்தல்’ என்று தன் தோழிகளிடம் சொல்லி நகைச்சுவையாடிக் கொள்வதுதான் கண்கூடு.

இன்றைய  I.T ( Intimated Triangle நட்பு)  உலகின் சகஜ நிலை இதுதான்..

எந்தத் தாயும் தன் மகளைக் குறித்து அக்கறையோடும்

அன்போடும் அறிவுறுத்துகின்றதன் நோக்கம், அந்தத்தாய்,’பெண்மையின் உயரிய பண்புகளைப் பேணிக் காக்கும் பெட்டகமாய்’ இருப்பதுதான்.

மகள் தன்னுடனே  இருந்தாலும்,தன்னை விட்டு வெகுதூரத்தில் இருந்தாலும் ஒரு தாயின் எண்ணம் தன் மகளின் பொற்புடைய கற்பு நெறி பூவுலகில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்’ என்ற சலிக்காத நினைவுகளோடு, அவளைச் சுற்றிச் சுற்றித்தான் சுழன்றிருக்கும்;உழன்றிருக்கும்.

நம்நாட்டுப் பெண்களின் பரம்பரைக் குணம் இதுதான்.

அச்சம்,மடம் நாணம்,பயிர்ப்பு என்ற நான்கும் ஒரு பெண்ணின்

மிகப் பெரிய சொத்து.

அந்தச் சொத்து பத்திரமாக இருக்கும்படிப் பார்த்துக் கொள்’

என்பதே ஒரு தாயின் அறிவுறுத்தலின் அகப் பொருள் விளக்கம்.

’பெண்மையின் பெரிய சொத்து இந்த நான்கும்தான்’ என்பது

இன்று நம் பெண்களில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?

நான் சொல்வது -

ஒரு உத்தமத் தாயின் அக்கறை பற்றியும்

ஒழுக்கம் தவறாத பெண்கள் பற்றியும்தான்!

இன்றைய சமுதாயத்தில், ‘பெண்கள் மிகவும் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும்’ என்ற எச்சரிக்கையை விட, ‘ஆண்கள் பத்திரமாக இருக்கப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்’ என்று எச்சரிக்கும் அளவுக்கு நிலைமை தலை கீழாகிக் கொண்டிருக்கிறது.

நாகரீகம் என்ற சாக்கில் அநாகரீகம் தலை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

அணங்குகள் அணியும் ஆடையும் அவர்களின் பேச்சு வாடையும் விழி ஜாடையும்  பெண்களை ஒரு போகப் பொருளாகப் பார்க்கின்ற புல்லறிவாண்மையைப் போர்த்திக் கொண்டு திரிகிற ஆண் வர்க்கத்தை அதிகப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.

ஆடவர் தங்களப் பார்ப்பதும் பல்லிளிப்பதும் பழகத் துடிப்பதும் தங்கள் பெண்மைக்குக் கிடைக்கின்ற பெரும்பேறென எண்ணிக் கொண்டு,இன்றைய நவ நாகரிக நாரிமணிகளும் மறைக்க வேண்டியவற்றை மறைக்காமல், திறக்கக் கூடாதவற்றைத் திறந்து காட்டிக் கொண்டு திறந்தவெளிக் கலையரங்கமாகத் திகழ்வதில் கர்வம் கொள்கிறார்கள்.

இந்த விஷயத்தில்தான் அவர்கள் ஆணுக்கு நிகராய் ஆரோகணித்துக் கொண்டிருக்கிறர்கள்.அங்கே அச்சமும் நாணமும் அவிந்து போய், ’மட’த்தனமான எண்ணம் மட்டுமே பயிராகிக் கொண்டிருக்கிறது.

அடக்கமாக நடக்கவும் அமைதியாகப் பேசவும் உடைகளை அணிவதில் கவனம் வைக்கவும், ஆடவர்களோடுபழகுகிற எல்லைகளை வகுத்துக் கொள்ளவும் பெண்களுக்குப் பாடம் சொல்லித்தரப் பள்ளிக் கூடங்களைத் தமிழர் ஏற்படுத்திக் கொண்டதில்லை.

காரணம், நமது பெண்களுக்கான இந்தப் பண்பாட்டுக் கல்வியைத் தனது முலைப்பால் வாயிலாகவும் தனது செயல்பாடுகள் மூலமாகவும் புகட்டி வளர்க்கும் பேராற்றலைத் ’தாய்’ எனும் பல்கலைக் கழகமே தத்தெடுத்துக் கொண்டதுதான்.

அப்படி உயர்ந்த நிலைப் பல்கலைக் கழகமாக ஒரு தாய் இருந்து விட்டால், அவள் ஈன்றெடுக்கும் அத்தனை பெண்களும் தன்னிகரில்லாத தமிழ்ப் பண்பாட்டின் தலைமையைக் கட்டிக் காக்கின்ற தாய்மைப் பயிர்களாக, நமது பண்பாட்டு வயலில்  நடப்பட்டவர்களாகவே இருப்பார்கள்.

‘தாயைப் போல பிள்ளை; நூலைப் போல சேலை’ என்ற தத்துவச் சொலவடை நமது தமிழ் இலக்கியப் பண்பின் தலையாய அணிகலன்,இல்லையா?

நாம் அத்தகு பெண்மையை இறைவனுக்கு நிகராய் ஏற்றித் தொழுவோம்.

இவண்,
கிருஷ்ணன்பாலா
16.4.2012

நந்தன வாழ்த்துக்கள், நண்பர்களே!

உலகத் தமிழர் மையத்தின்
ஒப்பற்ற நண்பர்கள் அனைவருக்கும்
வணக்கம்.

நந்தனச் சித்திரை
நம் தனச் சித்திரை
ஆகி,

சொந்தமும் நட்பும்
சுடர்விடத் தந்து
எந்தையும் தாயும்
ஏற்றி மகிழ்ந்த
முந்தைய பெருமையும்
மூத்த புகழும்
மிளிர

நண்பர்கள் எல்லோருக்கும்
நந்தன வாழ்த்துக்கள்!

நட்புடன்,
கிருஷ்ணன்பாலா
13/4/2012

நான் எழுதின சுவிஷேசங்கள்

நான் எழுது சுவிஷேம்-30
-----------------------------------
என்னோடு ஒத்துப் போவதற்கு நீங்கள் நண்பர்களாகத்தான் இருக்க வேண்டுமென்பதில்லை:
எதிர்ப்பாளர்களாகவும் இருக்கலாம்;

என்னோடு முரண்படுவதால்
நான்
உங்களை எதிரி என்று
அறிவித்துக் கொள்ளவும் மாட்டேன்;
ஏனெனில் -
நீங்கள்
எனது நண்பராகவும் இருக்கலாம்!

இவண்-
கிருஷ்ணன்பாலா
12.4.2012

நான் எழுதிய சுவிஷேசம்-31
-----------------------------------------------

எழுத்து!

எழுதுவதெல்லாம் 

எழுத்து என்பதை
நான்
ஏற்றுக் கொள்வதில்லை!

எனது
எழுத்துக்களை
எதிர் கொள்ளாதவர்களை
நான்
எதிர் கொண்டு
ஏற்றுக் ’கொல்லு’வதுமில்லை!

என்ன செய்வது!

எனக்குத் தலை என்று
ஒன்று இருக்கிறது;
அது
எனக்குச் சுமையாகவும் இருக்கிறதே!

இவண்-
கிருஷ்ணன்பாலா
12.4.2012

நான் ஏற்கெனவே எழுதியதுதான்;1979களில் கல்கி வார இதழிலும் பிரசுரம் ஆனதுதான்.இருந்தாலும் மறுமொழி செய்கிறேன் இங்கே:

அழைப்பிதழ்கள்
--------------------------------
தாழிப்படாத கதவு;

பையை விட்டு
நீட்டிக் கொண்டிருக்கும் மணி பர்ஸ்;

பெண்ணின் மார்பகத்தை விட்டு விலகியிருக்கும்
முந்தானை...

இவை-

குற்றவாளிகளை
அழைக்கும் அழைப்பிதழ்கள்!

புரிந்து கொள்ளுங்கள் நண்பர்களே!

அன்புடன்,
கிருஷ்ணன்பாலா
12.4.2012