சிந்திக்கத் தவறாதீர்,நண்பர்களே,

அறிவார்ந்த நண்பர்களே,

உங்கள் அனைவருக்கும் எனது நெஞ்சம் நிறைந்த  ‘தீப ஒளித் திருநாள்’ வாழ்த்துக்கள்.

உங்கள் வாழ்வில் புத்தொளி பரவி இருள் எனும் தோல்விகளையும் துயரங்களையும் முற்றாக நீக்கி, மகிழ்வும் மலர்ச்சியும் அளித்திட எல்லாம் வல்ல இறைவன்  பெருங் கருணையை இறைஞ்சுகின்றேன்.

‘தன்னேரில்லாதத் தமிழ்ப் பண்பாட்டின் தகைமை வாய்ந்த சிந்தனைகள் நம்மிடையே நலமும் பலமும் பெற்று வளர்ந்திருக்க வேண்டும்’ என்பதே நமது ‘உலகத் தமிழர் மையத்தின்’ மையக் கொள்கை.

இதற்காக இங்கு தொடர்ந்து எழுதி வருகிறேன். முகநூல் அதற்கு முதன்மையான இடத்தைத் தந்திருக்கிறது.

நல்லதைச் சொல்லவும் சொல்வதில் நிமிர்ந்து சொல்லவும்,சொன்னதில் நிற்கவும் எழுத வேண்டும்’ என்ற எனது குறிக்கோளில் எவர் குறுக்கிட்டாலும் அவர்கள் தோல்வி ஒன்றையே நிரந்தரமாகப் பெறும் அளவுக்கு, இங்கே சான்றோரின் ஆதரவும் கற்றோரின் நட்பும் பெருகி வருவதை மகிழ்ச்சியோடு உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

நாம் இங்கே சில தவறுகளைச் சுட்டிக் காட்டும் பொழுது, அதில் உள்ள நியாயத்தை ஆராயாமல் சிலர்,அவ்வாறு சுட்டிக் காட்டுவதையே ’கொலைக் குற்றம்போல்’ சித்தரிக்கின்றர்கள்.

உதாரணத்துக்கு -

நேற்று (11.112012) நாம் முகநூலில் பதித்த கருத்து:

//ஏற்கெனவே சொன்னது போல், இங்கு ஒரு சில பெண்கள், வெகு சாதாரணமாகத் தத்துப் பித்தென்று ஸ்டேட்டஸ் போட்டால்,அதில் ஈக்கள் மொய்ப்பதுபோல் ஆடவர் பலரும் Likeகள் போட்டு, மொய்வைத்து முறைவாசல் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

'என்னடா இவ்வளவு பேர் Likes போட்டிருக்கிறார்களே,ஏதாவது  'நெடுநல் வாடை’ போன்ற சிறப்பான இலக்கியச்செய்திகள் இருக்குமோ’ என்று அந்த ஸ்டேட்டஸைத் திறந்தால் Nedunal Vadai தான்; அதாவது நெடுநாள் வடை.

ஊசிப்போன உதவாக்கரை வடைகளுக்காக நரிகள் கூட்டம் கூட்டமாகச் சென்று நத்தி ஊளையிடுவதைத்தான் காண முடிகிறது..

கொஞ்சம் விஷய ஞானிகளாக இங்கு தலை காட்ட எத்தனித்துக் கொண்டிருக்கும் சில அறிவு ஜீவிகளும்கூட இதில் அடக்கம்.

கூடும் கூட்டத்தைப் பார்த்து அந்தப் பெண்கள் வித்தியாசமான சிந்தனைவாதிகளாய்த் தங்களைச் சிங்காரித்துக் கொண்டு கண்ணாடி முன்பு எப்பொழுதும் உட்கார்ந்து அழகு பார்க்கத் தொடங்கி விட்டார்கள்!

வெட்கம் இல்லாத விருந்தாளிகள்;
விஷயம் இல்லாத வெறுந்தாளிகள்!

நமது நாவையும் பேநாவையும் இன்னும் கூர் தீட்டத்தான் வேண்டும் நண்பர்களே!//

என்ற இந்தக் கருத்துக்கு நண்பர்கள் பலர் பதிவூட்டம் செய்தார்கள். 
அதில் ஒரு சகோதரி சற்று வித்தியாசமாக எழுதியிருந்தார்;அதற்குரிய பதிலை நானும் எழுதி விட்டேன்.

ஆனால்,அந்தப் பதிவை மட்டும் எடுத்து, அந்தச் சகோதரி, தனது பக்கத்தில் போட்டுக் கொண்டு’ # கிருஷ்ணன்பாலா ஸார் கவனத்துக்கு # என்று அடிக்கோடிட்டிருந்தார். அவர் செய்தது, ‘கருத்தப் பரவல்’ என்ற நல்லுணர்வின் பொருட்டேதான்.

இதன் அடிப்படையில் அதைப் படித்த இன்னொரு நண்பர் அதற்கு எழுதிய கருத்தூட்டம்தான் இங்கு என்னை மேலும் எழுதத் தூண்டிற்று!

' Syamalam Kashyapan' என்ற முகநூல் நண்பர் ஒருவர், இட்ட கருத்தூட்டம் அது. அந்தப் பதிவு இதுதான்:

// Syamalam Kashyapan: ஐயமார்களே! மனித குலம் செய்தமிகப்பெரிய பாவம் மனிதர்களை ஆண்-பெண் என்று பிரித்தது. நாம் அருகிலிருக்கும் ஓட்டுச்சாவடிக்குக் கூட போய்  வாக்களிப்பதில்லை. விண்வேளியிலிருந்து  வாக்களித்திருக்கிறாள் "வில்லியம்ஸ்" என்ற பேண். "மாலாலா"என்ற பதினந்து வயது சிறுமி இன்று ஒரு legend..நண்பர்களே!  உன் அசைவு, உன் posture உன் கண் அசைவு ஆகியவற்றைக் கோண்டே உன்னைத் துள்ளியமாக எடை பொட்டுவிடுவாள் ஒரு பெண்..ஜக்கிரதை! முகனூல் ஆண்களுக்கு மட்டுமல்ல.தைரியமாகவரும் பெண்களை உற்சாகப்படுத்துவோம்.---காஸ்யபன்”//

(சில எழுத்துப் பிழைகள்; உள்ளது உள்ளவாறே எடுத்து இங்கு பதிவு செய்யப்படும் நோக்கம் காரணமாக நான் அந்தப் பிழைகளைத் தொடவில்லை)

அந்த நண்பரின் கருத்தூட்டமும் ’நல்எண்னத்தின் அடிப்படையில்தான்  எழுதப் பட்டிருக்கிறது’ என்ற போதும் ‘இம்மாதிரியான கருத்துக்கள் பண்பில்லாதவர்களின் எழுத்துக்களுக்கே பட்டயம் வழங்குவதாக அமைந்து விடும்’ என்பதைச் சுட்டி காட்ட விரும்புகிறேன்.

அதன் அடிப்படையில்,அவருக்கு நான் சொன்னதே,பலருக்கும் பொருந்தும். 

எனது பதில் இதுதான்:

விதி விலக்குகள் என்பதே விதியாகிவிட முடியாது நண்பரே, பெண்களைச் சுற்றுகின்ற தீமைகளைச் சுட்டிக் காட்டுகிறவன் ஆண் என்றால்,அவனைப் பெண்ணினத்தின் பெரிய விரோதிபோல் சித்தரிப்பது,பேதைமை.

மானுடத்தின் நன்மைக்குச் சொல்லும் விஷயங்களை இங்குள்ள நல்ல பெண்மணிகளே உணர்ந்து வழி மொழிந்து வருகின்றார்கள்.

விவரம் புரியாமல் விஷத்தை தோய்த்து கொண்டு எழுதும் பெண்களை உற்சாகப்படுத்துவதை விட்டொழித்து, பெண்ணினத்தின் பெருமைகளைச் சாகப் படுத்தும் அபவாதக் கருத்துக்களைத் தட்டிக் கேட்கவும் சுட்டிக் காட்டவும் துணிவது ஆண்மை.

(இந்த இடத்தில் ஆண்மை என்றால் ஏதோ ஆணுக்கிருக்கின்ற புரதச் சத்து என்பதாக யாரும் அனர்த்தம் கொண்டு விடக் கூடாது.‘எழுத்தின் ஆளுமை’என்றுதான் பொருள் கொள்ள வேண்டும்,இங்கே. அதைப் பெண்களும் கொண்டிருக்கிறார்கள்;கொள்ளலாம்.)

நண்பர்களே,

உப்புச் சப்பற்ற விஷயங்களை மட்டுமல்ல; அருவருப்பான – நமது பண்பாட்டைச் சீரழிக்கின்ற சிந்தனைகளைச் சில பெண்கள் இங்கே பதிக்கின்றனர். அதை ஏராளமான ஆண்கள் தேடிச் சென்று ’ஆகா.ஓகோ’ என்று likeகளும் கருத்தூட்டங்களும் இடுகின்றனர்.

அதைத்தான் நமது சிந்தையின் மையக் கருத்தாக இங்கு உங்கள் முன் வைக்கின்றேன்.

உதாரணத்துக்கு –

// ‘நான் இன்று பல்கூடத் துலக்காமல் பேஸ்புக்கில் காலையிலேயே உட்கார்ந்து விட்டேன்’ என்று  பெண் ஒருத்தி பதிவிடுகிறாள்.

அதற்கு  100,200,300 என்று  likeகளை ஆடவர் குவிக்கின்றனர். //

அது மட்டுமா?

அவள் இட்ட இடுகையைச் சிலாகித்து ஆடவர்கள் இடும் // ’சூப்பர்’, செம சூப்பர்’ ’சரி, எப்போ குளிக்கப் போவீங்க?’ ’நானும் கூட ’உங்களுக்காகவே பல் துலக்காமல் இங்கே காத்திருக்கிறேன் தோழி’ என்பது போன்ற கருத்தூட்டங்களும் குவிய அந்தப் பெண் புளகாங்கிதம் கொள்வதுதான் உச்ச கட்டம்.

நம் கண்களையும் மனதையும் உறுத்துகின்ற இது போன்ற மலிவான,அருவறுப்பான,அருவறுக்கத்தக்க, அறிவற்ற, பெண்மையை நாறவைக்கும் சிந்தனைகளை வெளிப்படுத்தி தனது ரசிகப் பெருமக்களைப் போதை ஏற்றுவது எப்படி? என்ற சிந்தனையில் ’புதிய புதிய தொழில் நுட்பங்களை’த் தனது கருத்தில் ஏற்றி மெருகூட்டுவதே  எழுத்திலக்கியத்துக்கு ’எரு இடும் பணி’ என்று அவள் எண்ணி இறுமாப்புக் கொள்கிறாள்.

அதைக் கண்டிக்க, நாம் தலைப்படும்போது நமது கருத்துக்களின் உண்மைத் தன்மையை ஆராயாது, ‘இதெல்லாம் பெண்களின் பிரமிக்கத் தக்க பரிணாம வளர்ச்சி; அதில் இளைஞர்களுக்கும் பெரும் பங்கு இருக்கிறது’;அதனை ஊக்கப் படுத்துவது நமது கடமை’ என அறிவுரையும் ஆலோசனையும் சிலர் சொல்கின்றனர்.

அவர்களுக்குச் சொல்வேன்:

உங்கள் புரட்சிகரமான ஊக்குவித்தல் காரணமாக உங்கள் வீட்டுப் பிள்ளைகளே உங்கள் சிந்தனைகளுக்கு சேதாரமில்லாத ஆதரவு காட்டி நிரூபணமாகி நிற்பார்கள்.அப்போதுதான் உங்களுக்குத் தெரியும்:
‘நாம் வருத்தப் பட்டு பாரம் சுமக்கின்றவர்கள்’ என்பது.

இந்த எச்சரிக்கை, பண்பற்ற கருத்துக்களைப் பயன் உள்ளவைதான்’ என்று சான்று தருவோருக்கு மட்டுமல்ல; பண்பட்ட சிந்தனையைக் கற்பதற்குப் பதிலாகக் கண்ணை மூடிக் கொண்டு ‘மஞ்சள் தனமான’ சிந்தனையில் வளைய வரும் வனிதைகளுக்கும் அவர்களை நத்தி நின்று கும்மி அடித்து உற்சாகப்படுத்தும் இளைஞர் மற்றும் முகநூல் நண்பர்களுக்கும்தான்.

’உங்களுக்கு முகநூலில் இத்தனை நண்பர்களா?’ என்று ஒரு பெண் இன்னொரு பெண்ணைப் பார்த்து வியந்து, அதை விடவும் அதிகமான நண்பர்கள் எண்ணிக்கையைக் காட்ட வேண்டும்’ என்கிற தாகம் கொண்ட பெண்களை நாம் பெருக விடுவது நமது பண்பாட்டின் ஒட்டு மொத்தச் சீரழிவுக்கே வழிக்காட்டும்.

அதைப் போன்றே இளைஞர்களின் சிந்தனை சீர்கெட்டுப் போவதற்கும் நாம் மௌனம் காட்டுவது.

நண்பர்களே,

குறிப்பாக முகநூலில் பெண்களையே சுற்றி நின்று சிற்றின்பச் சிந்தனைகளை விதைக்கவும் நமது பண்பாட்டைப் புதைக்கவும்
எழுத்து வட்டத்தில் நாட்டம் கொண்டுள்ள அறிவுஜீவிகளே,

நீங்கள் இம்மாதிரியான ‘சில்லரைத் தனமான சிந்தனைகளில் சிக்கி விட்டால்,பின் உங்கள் வீட்டுப் பெண்மணிகளும் இதே நிலையில் இறங்கிக் குத்தாடம் போடுவதையும் அவர்களுக்கும் இம்மாதிரி like களும் கண்ணறாவிக் கருத்தூட்டங்களும் விழுவதையும் ரசிப்பீர்களா? ஊக்கப் படுத்துவீர்கள? ஆதரிப்பீர்களா?

அதற்காகத்தான் நான் அடிக்கடி சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன்:

எழுத்துக்கென்று ஒரு இலக்கை வகுத்துக் கொண்டு,அந்தத் திசையில் உங்கள் சிந்தனைகளைச் செலுத்தும் பயிற்சியை மேற்கொள்ளுங்கள்.

இன்றைய இளைஞர்களும் இளைஞிகளும் நாளைய பெற்றோர் என்பதையும் குழந்தை, குடும்பம், உறவுகள் என்றிருக்கின்ற நடுத்தர வயதுப் பெண்களும்,ஆண்களும் நமது பண்பாட்டின் பெருமையைக் காக்கவும் வளர்க்கவும் கருத்தில் கொண்டு எழுதுங்கள்.

’ஒழுக்கமும் உயர்வும் மிக்க சமூக,கலை,இலக்கியம்,அரசியல் முதலான கருத்துக்களில் சிந்திப்பதையும் வாதிப்பதையும் வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்; அதற்கெதிரான நச்சு எழுத்துக்களைத் தட்டிக் கேட்கவும் சுட்டி காட்டவும் தயங்காதீர்கள்!

”அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை; அஞ்சுவது

அஞ்சல் அறிவார் தொழில்”

என்கிறது உலகப் பொதுமறையாம் திருவள்ளுவம்.

அஞ்ச வேண்டிய விஷயங்களுக்கு அறிவுடையோர் அஞ்சுவார்கள்;ஆனால் கண்டும் காணாமல் ஒதுங்க மாட்டார்கள்.

இந்த எண்ணமும் எழுத்தும் உணர்வுகளும் உங்களின் குடும்பத்தின் உயர்ந்த ஒழுக்க வாழ்வுக்கே அன்றி,எனது எழுத்தின் கம்பீரத்தைக் காட்டிக் கொள்வதற்கன்று.

இவண்-

கிருஷ்ணன்பாலா
12.11.2012

மெய் சிலிர்த்தது!

நண்பர்களே,

எனது அன்பில் நிறைந்த நண்பர்-என்னைத் தன் மூத்த சகோதர உணர்வில் எப்போதும் நினைத்து நட்புறவு வளர்த்து வரும் திரு கணேசன்,தாம்பரத்தில்  சிறிய  ஓட்டல் ஒன்றை நடத்தி வருகிறவர்.

பெரிய பக்திமான் அல்ல; தான் செய்யும் தொழிலைக் கண்ணும் கருத்துமாய்ச் செய்பவர்;

உடன் பிறந்தார் அனைவருக்கும் உதவி, தனது சம்பாத்தியத்தில் பெற்ற சொத்துக்களையும்கூட விட்டுக் கொடுத்து எவ்விதச் சலனமும் இன்றி வாழ்பவர்.

எனக்கு ஏறத்தாழ 20 வருடப் பழக்கம்.
இன்று அவரைச் சந்தித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தேன்.

பேச்சுவாக்கில் சென்ற வாரம் திருப்பதி போய் வந்த விஷயத்தைச் சொன்னார்.

தன் வாழ்நாளில் இதுவரை நான்கு முறைதான் திருப்பதி சென்றிருக்கிறார்;அதுவும் ஒரே நண்பர்  திரு. ஏகாம்பரம் - அவர்களின்  அழைப்பின் பேரில் மட்டு’மே என்று சொன்னவர்  இம்முறை செல்ல நேர்ந்ததின் வாய்ப்பைச் சொன்னபோது  இந்த வெங்கடாஜலபதியின் விந்தைமிகு தந்திரமும் கருணையும் யாதெனப் புரிந்து மெய் சிலிர்த்தது.

அந்த சிலிர்ப்பு உங்களுக்கும் ஏற்படுகிறதா அல்லது எனக்கு மட்டும்தானா?

அவர் என்னிடம் சொன்ன விஷயம்:

“அண்ணா, நான் ரொம்ப நாளாகாவே எனது ஓட்டலில் ஒரு உண்டியலை அவ்வப்போது பத்து ரூபாய் போட்டு நிரப்பி வந்தேன். இந்த உண்டியலை வைக்கும்போது  ‘திருப்பதிக்கு இதைப் போட்டுவிடலாம்’ என்று என் மனதில் ஒரு எண்ணம் பளிச்சிட்டது; ஆனால் திருப்பதிக்காக நான் அந்த உண்டியலை வாங்கவில்லை.

எனது ஊருக்குப் பக்கத்து ஊரைச் சேர்ந்த ஒரு பையன் வசதியற்றவன்; அவன் சென்னையில் ஓட்டல் மேனேஜ்மெண்ட் படிப்பதற்காக வந்து, ஹாஸ்டலில் தங்கிப் படிக்கும் வசதி இல்லாத காரணத்தால்,என்னிடம் உதவி கேட்டு வந்தான். எங்காவது தங்கியிருந்து கல்லூரிக்குச் சென்றுவர உதவி கேட்டான்.

நான்  ‘என் ஓட்டலிலேயே தங்கிக் கொள்;முடிந்த போது மாலை நேரங்களில் நீயும் இந்த ஓட்டலில் ஓய்வு நேரப் பணி செய்து  உனது படிப்புக்கேற்ற அனுபவத்தையும் கற்றுக் கொள்ளலாமே’ என்றேன்.

’சரி’  என்று சொன்னவன் அவ்வாறே எனது ஓட்டலில் இரவு தங்கிக் கொள்வதும் படுக்கும் வரை கிச்சன்,சர்வீஸ் என்று கொஞ்சம் பகுதி நேரப் பணிகள் செய்வதும்,மறுநாள் காலை கல்லூரிக்குப் படிக்கச் செல்வதுமாக இருந்தான்.

அவன் ஓட்டலில் கூடமாட வேலையும் செய்கிறானே என்பதற்காகத் தினமும் அவனுக்கு நான், 100 ரூபாய் செலவுக்கும் கொடுத்து விடுவேன்; இலவசமாகத் சாமகத் தங்கிகொள்வதைத் தவிர.

ஆனால், சில மாதங்களில் படிப்பின் நிமித்தம் அவன் கல்லூரிக்கு அருகிலேயே தங்கிக் கொண்டு படிக்க வேண்டியிருப்பதை என்னிடம் சொன்னான்.

செலவு செய்ய வசதியற்ற நிலையில் இருந்த அவன்,ஏன் அப்படி முடிவெடுத்தான் என்பது எனக்குச் சற்று வருத்தத்தைக் கொடுத்தாலும்,
‘சரி அப்பா,உன் விருப்பம்’ என்று நானும் சொல்ல அவன் இங்கு தங்கி இருந்ததைக் காலி செய்து விட்டுச் சென்று விட்டான்.

ஆனால் எதைக் கற்பனை செய்து கொண்டு இங்கிருந்து போனானோ? அது அவனுக்கு உதவவில்லை; அங்கே தங்கியிருக்கவும் உணவுக்குமாக மாதம் ரூ.3000/= செலுத்தும்படிக் கேட்டிருக்கிறார்கள்.

அது அவனால் முடியவில்லை:இந்த விஷயம் என் காதுக்கும் வந்தது

திரு,கணேசன்,தாம்பரம்

‘இலவசமாகத் தங்கியிருந்த அந்தப் பையனுக்குத்
தினசரி செலவுக்கு ரூ.100ம் கொடுத்து வந்தோம்.இப்போது அவனுக்கு கட்டாயம் பணம் தேவை படத்தானே செய்யும்?’ என்று எண்ணிய மனதில்,’இந்த உண்டியல்தான் நிரம்பி விட்டதே! இதை உடைத்து அவனுடைய செலவுக்குக் கொடுத்து  விடுவோமே:  வெங்கடாஜலபதிக்குப் போவது இவன்  படிப்புக்குப் போகட்டுமே!’’ என்று என்று முடிவு செய்தேன்.

மறுநாள் எனது நண்பர் திரு.ஏகாம்பரம் என்னைப் பார்க்க வந்தார்.’ நான் தி’நகர் வரை போக வேண்டியிருக்கிறது; நீயும் வந்தால் உதவியாக இருக்கும்’ என்றார்

‘சரி’  என்று அவருடன் போனேன் ஒரு மூன்று மணி நேரம்
தி’நகரில் வேலைகளை முடித்து விட்டு வெங்கட்ட நாராயணா சாலை வழியாகத் தாம்பரம் திரும்பினோம்.

வழியில் உள்ள வெங்கடாஜலபதி கோவில் கண்ணுக்குத் தட்டுப்படவே,
‘சரி,கணேசன்,  வந்தது வந்தோம்;பெருமாளைத் தரிசித்து விட்டுப் போகலாமே’என்றார்.
.
சென்றோம்.
சாமி கும்பிட்டோம்; வெளியில் வந்தோம்.

அப்போது திரு ஏகாம்பரத்துக்கு திடீர் என்று ஒரு யோசனை தோன்றிற்று. சொன்னார்:

“கணேசன், நாம் திருப்பதிக்குப் போய் நீண்ட காலம் ஆகிவிட்டது. அடுத்த வாரம் போய் வரலாமே’என்றார்.

எனக்குப் ’பக்’ என்றது மனம்.

‘நேற்றுத்தானே நமது திருப்பதி உண்டியலை உடைத்து, அந்தப் பயனுக்கு அந்தப் பணத்தை எல்லாம் கொடுக்க நினைத்தோம்; இந்தச் சாமி அதைத் தடுக்கிறதோ?’ என்று எண்ணியவாறு ‘சரி,போகலாம்’என்றேன்.

உடனே அவர் அங்கு எங்களின் அடுத்தவாரத் திருப்பதிப்ன  பயணத்துக்கான தரிசன அனுமதி டிக்கெட்டுகளை ‘ரிசர்வ்’ செய்து விட்டார்.

திட்டமிட்டவாறே திருப்பதிக்குப் போனோம். எனது உண்டியல் பணம் முழுவதையும் அங்கு உண்டியலில் சேர்த்து விட்டேன்.

‘பேசாமல் அந்தப் பையன் நம்ம ஓட்டலிலேயே தங்கி இருந்திருக்கலாம்;சரி எப்படியாவது அவனுக்கு உதவத்தான் வேண்டும்’என்று அப்போதும் மனம் எண்ணிக் கொண்டது.

திருப்பதியிலிருந்து திரும்பி வந்து மூன்று நாட்களாக அந்தப் பையனைக் கூப்பிட்டு எப்படியும் உதவ வேண்டும்’ என்று  நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.
நேரம் இன்மையால் அது முடியவில்லை.

இன்றும் கூட அந்தப் பையன் பற்றி எண்ணினேன்.

சற்று முன் அந்தப் பையனிடமிருந்தே போன் வந்தது.
‘என்னப்பா விஷயம்? என்றேன்.

“அய்யா,எனக்கு இங்கு தங்கி இருந்து படிக்க இயலவில்லை;உங்க ஓட்டலிலேயே மறுபடியும் வந்து தங்கி இருந்து படிக்கிறேன்;இன்றைக்கே மாலை வந்து விடலாமா?என்று கேட்டான்..

‘அதில் என்ன உனக்குச் சங்கடம்;வா.தாராளமாகத் தங்கிக் கொள்’என்றேன்.

அண்ண இன்று இரவு அந்தப் பயன் வருகிறான்.
இந்தச் சாமி பொல்லாத சாமியாய் இருக்கிற; திருப்பதிக்குச் சேர்க்கலாம் என்ரு முதலில் நினைத்திருந்ததை கப்’பென்று பிடித்துக் கொண்டு, அந்த உண்டியல் பணத்தை எல்லாம் தானே பிடுங்கிக் கொண்டுவிட்டு,
அந்தப் பையனுக்கும் உதவி விட்டதே! என்ரு வெள்ளந்தியாக என்னிடம் சொன்னார்.

மெய் சிலிர்த்தது எனக்கு;அதாவது  திருவேங்கடனின்  தெய்வீக ஆற்றலின் உண்மை சிலிர்த்தது!

“ ஊருக்கு மறைக்கும்
உண்மைகள் எல்லாம் 
வேங்கடம் அறியுமடா?உந்தன்
வேதனை தீருமடா”

என்றும்


“பிள்ளையைக் கிள்ளி விட்டு
தொட்டிலை ஆட்டி விட்டு
தள்ளி நின்றே சிரிப்பான்;ஞானத் தங்கமே அவன்
தத்துவம் என்ன சொல்வேன்? ஞானத்தங்கமே.”

என்றும்

பாடிய கவியரசு கண்ணதாசனின் பாடல் மானசீகமாக ஒலிக்க
திருவேங்கடப் பெருமாள்  அதிலே னச் சிரிப்பை முகிழ்த்தருளிக் கொண்டு நின்றார்.

இவண்-
கிருஷ்ணன்பாலா
7.11.2012

ஞானபீடக் கவிதை

முகநூல் நண்பர் Jeevitha Rajan அவர்கள் ‘படித்ததில் பிடித்தது’

என்று தனது பக்கத்தில் எடுத்து எழுதியிருந்த கருத்தைத் தழுவி நாம் ’புனருத்தாரணம்’ செய்து எழுதுகிறோம்,இங்கே:

--------------------------------------------------------

ஞானபீடக் கவிதை

அடடா…,

அழகென்றால் அழகு;

ஆராதிக்கின்ற அழகு.

‘தேவதைதானோ?’

என்று

தேக்கி வைத்துக் கொண்டுள்ள அழகு.

அவளைக்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
நான் சுவீகாரம்
செய்து கொண்டிருந்தேன்;

அவளோ
தன் அழகான அனலில்
என்னைப் பலகாரமாகிக்
கொண்டிருந்தாள்.

என்னைத் தன்
ஓர் விழிகளால்
பார்த்துக் கொண்டே
அந்த ஆற்றின் கரையில்
தேரென அசைந்து நகர்ந்த போது...
.

அய்யோ.....

அந்தத் தேவதை 

என் கண்முன்னே

ஆற்றில் தவறி விழுந்து விட்டாளே,,!

’என் செய்வேன்..? என் செய்வேன்?’

துடிதுடித்துப் போனதென்

நெஞ்சம்.

’அய்யகோ...

கண்முன்னாலேயே

ஆற்றில் அடித்துச் செல்லப்படும்

அவளுடைய

அழகின் அசைவுகளையெல்லாம்

கண்டு களித்துக் கொண்டிருக்கிறானே

அவன்...

ச்சீ..அவன் ஒரு மனித மிருகம்.

அதோ:-

‘ஆபத்து ஆபத்து’

என்று

அலறுகிறார்களே நாலுபேர்?   

யாராக இருக்கமுடியும்?

ஓ....

அவர்கள் ’பொது ஜனம்’

என்பது

புரிந்து விட்டது

அய்யோ...

இன்னும் என் தேவதை

தண்ணீரில் தத்தளிக்கின்றாளே.....

ஆகா

அதோ ஒருவன்

கைகளைத் தூக்கிக் கொண்டு

‘அய்யையோ அய்யையோ;

கடவுளே காப்பாற்று’ என்று

கதறுகின்றானே...

’யார் ? என்று

துறு துறுத்த என் மனதுக்குப்

புரிந்து விட்டது:

‘அவன் ஒரு பக்தன்’

 என்பது.

புத்தி பேதலித்துப் போய்

தண்ணீரில்

தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த

அந்தத் தத்தையின் 

உயிர்ப்போராட்டத்தில்

உறைந்து கொண்டிருந்தது

என் மனது.

செய்வதறியாது

செத்துக் கொண்டிருந்தேன்...

நல்ல வேளை...

பெண்ணியம் பேசும்

புரட்சிகர சீர்திருத்தச் செம்மல்

அங்கே வந்து

உயிருக்குபோராடும்

என்னவளைப் பார்த்தார்:

‘இதற்குத்தான் சொன்னேன்;

பெண்கள் பப்ளிக்காகவே

நீச்சல் கற்றுக் கொள்ள

இந்த ஆணாதிக்க சமூகம்

ஒப்புக் கொள்ள சட்டம் தேவை’

முழங்கினார் அவர்.

அவர் முழக்கத்தைக் கேட்டு

அங்கு வந்தார்;

எதிர்க் கட்சித் தலைவர்,

‘என்னய்யா?

சட்டம் கிட்டம்ன்னு

இப்போ பேசுவது?

பெண்கள் ஆற்றில்

குளிப்பதற்குக் கூட 

பாதுகாப்பில்லை;

இந்த துப்புக் கெட்ட அரசில்’

என்று

சத்தமாகக்

கொளுத்திப்  போட்டார்.

அவருடைய சத்தம் கேட்டு

நான்கு டன்

ஏ.சி.அறைக்குள்

 ஃபைல்களைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்த

முதல் அமைச்சர் அவர்கள்

‘நல்ல வேளை,

இந்த வறண்டுபோன கரண்டைப்

பற்றிப் பேசாமல்

ஆற்றில் பாதுகாப்பில்லை’

என்று

அந்த ஆள் பேசிவிட்டான்”

என்று முனுமுனுத்ததோடு-

‘ஆற்றில் விழுந்த பெண்ணுக்கு

எவ்வளவு இழப்பீடு

என்பதற்கு

மதிப்பீடு செய்ய

எனது அதிகாரிகளுக்கு

உத்தரவிட்டுள்ளேன்.

அதற்குள்

அப்பெண் இறந்து விட்டால்

இழப்பீடு இரட்டிப்பாக

வழங்கப்படும்”

என்று அறிக்கை விட்டு விட்டார்.

இதைக் கேட்டுத் தாங்காமல்

தடாலெனத் தண்ணீரில்

குதித்தொருவர்

செத்தும் போனார்.

அவருக்குத் தியாகி

என்று பட்டமளித்து

சாகாமல் இருக்கிற

அவரது

குடும்பத்துக்கு ‘அவார்டு’

வழங்கப்படும் என்றும்

முதல்வர்

அறிவித்துக் கொண்டிருந்த

வேளையில்

எங்கிருந்தோ

ஒரு மனிதர்

யாரிடமும்  சொல்லாமல்

ஆற்றில்  அடித்தார் ‘டைவ்’;

அடுத்த நிமிடம்;

அவர் தோளில்

என்னவள்.’லைவ்’

அவளை அப்படியே

கரையில் அமர்த்தி விட்டு

‘தான் யார்?’

என்று காட்டிக் கொள்ளமலேயே

போய் விட்டார் அம்மனிதர்.

.

அவரை 

மர்மயோகி என்பதா?

கர்மயோகி என்பதா?

அல்லது 

தர்மயோகிதான் என்பதா?

என் மனதின் குழப்பம்

அகலவே இல்லை.

என்

உயிரில் கலந்து

உணர்வில் நிலைத்து விட்ட 

அந்தப் 

பேரழகியை மட்டும்

அந்த யோகி

கரை சேர்க்காமல் போயிருந்தால் 

எனது கவிதையும்

கரை சேர்ந்திருக்க முடியாது;

ஓ சமுதாயமே,

நீயும் 

எனது நிஜக் கவிதையைப்

படித்திருக்க முடியாது;

என்று 

உண்மைச் சம்பவத்தை

எழுதிய

அந்தக் கவிஞனுக்கு

‘ஞானபீட விருது’ அறிவிக்கப்பட்டு விட்டது.

-கிருஷ்ணன்பாலா

  7.11.2012

வாதம்-விவாதம்

அறிவார்ந்த நண்பர்களே,

வாதம் என்பதும் விவாதம் என்பதும் வேறு வேறு அர்த்தங்கள் உடையவை.

வாதம் என்பது:
ஒரு கருத்தைச் சொன்னவருக்கும் அதை மறுத்துப் பேசுபவருக்குமான சொற்போர். இதில் இருசாரருமே விஷய ஞானம் உள்ளவர்களாக இல்லாமல் ஒருவர் விஷயம் தெரிந்தவரகாவும் எதிர் வாதம் செய்பவர் அது பற்றிய ஞானம் இல்லாதவராக இருக்கும்போது அந்த வாதம் சொற்போராக இல்லாமல் அக்கப் போராக ஆகிவிடும்.

ஒரு கருத்தைச் சபையில் எடுத்துவைத்தவருக்கு எதிராக எதிர்கருத்தை வலுவாக சொல்லப்பட்ட கருத்தின் அடப்படையில் எடுத்துரைப்பதே
சிறந்த வாதம் எனக் கொள்ளவேண்டும்.அதில் எதிர் வாதம் செய்பவர் முதலில் எடுத்து வைத்த கருத்து சபைக்குப் பொருந்தாது என்பதைப் பொருந்தமான விளக்கங்கள் மூலம் அந்தக் கருத்துத் தவறு என்று நிரூபிக்க முயல்வது.

இதை, வழக்கு மன்றங்களில் வாதி-பிரதிவாதிகளின் சார்பாக வழக்கறிஞர்கள் வாதம் செய்து கொள்வதன் மூலம் உணரலாம்; பட்டிமன்றங்கள் நடத்தி இரு வேறு குழுக்கள் வாதத் திறமையை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருப்பதன் மூலமும் அறியலாம்.

இத்தகைய வாதங்களில் ஈடுபட்டிருக்கும் ஒருவர், தனது வாதத் திறமையின் மீதோ,அல்லது தான்  உரைக்கும் கருத்தின் வலுவான அடித்தளத்தின் மீதோ எதிர் வாதம் செய்பவரிடம் இருக்கும் முதிர்ச்சியற்ற அறிவும், அறிவின்மையும் சேர்ந்த கருத்தை இடித்துரைத்து, எதிர்வாதம் செய்வதற்குப் பதில் கேலியும் கிண்டலும் காட்ட முனையும்போது, .  வாதம் என்பது பேதம் ஆகிப் போய்விடுகிறது.

அந்த பேதமானது,எண்ணெயும் தண்ணீரும்போல் ஒன்றுக்கொன்று ஒட்டாத நிலையை எட்டி அறிவற்றவனின் குறுக்கீடு அவல நிலையை அடைகிறது; விஷயஞானம் இல்லாது வாதம் செய்வதானது, போகிற போக்கில் மண்ணைக் கூட வாரித் தூற்றும் வக்கிரப்புத்தியைக் காட்டும்  நிலையை எட்டி அந்த மேடை பரிதாபத்துக்குரியதாகி விடுகிறது.

.

விவாதம் என்பது:
அனுபவமும் அறிவும் உள்ளவன் ஒரு கருத்தைச் சபையில் எடுத்துச் சொல்லுபோது, அறிவுடையோரும் அறிந்து கொள்ள ஆர்வம் உடையோரும் அந்தக் கருத்துத் தொடர்பான விரிவான விஷயங்களை விளக்கிச் சொல்வதும்  சொல்லப் பட்ட கருத்தின் அடிப்படையில் மேல் விளக்கம் கேட்பதும் உதாரண,உவமானங்களை சொல்லப்பட்ட கருத்துக்கு வலுவூட்டும் வகையில் எடுத்துரைப்பதுமான உரையாடல்கள் அங்கே  பிரவாகம் எடுக்கும்.

இது ஒரு கவிதைக்குக் கருத்துரை,பதவுரை, விளக்கவுரை,இலக்கணவுரை எல்லாமுமாக அமைந்து முடிவுரையாக சபையோரால் ஏற்கப் படும் அறிவுசார்ந்த விஷயமாக ஆரோகணிக்கும்.

முகநூலில் நாம் எடுத்து வைக்கும் கருத்துக்கள எடுத்து வைக்கும் நோக்கம் நன்கு விஷயமறிந்தோர் அதை வாதம் செய்ய வர வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில்தான்.

கற்றோரும் கருத்து உள்ளோரும் ஞானம் பெற்றோரும் பெரியோரும் இதில் தங்கள் வாதத்தை வைக்கும்போதுதான் அந்தக் கருத்தக் குறித்த சிந்தனைகள் படிப்போரின் மனதில் பதிந்து,பயன் மிக்கதாக அமையும்.

அதற்காகவே எண்ணுகிறோம்;எழுதுகிறோம்.

அறிவார்ந்த நண்பர்களே,
இங்கே வாதத்தைப் பேதம் ஆக்கி,வக்கிரம் பேச முனைவோருக்கும் மத்தியில் நாம் சொல்லுகின்ற கருத்தை வலுவுள்ளதென நிரூபித்து, நாட்டுக்கும் மொழிக்கும் நமது பண்பாட்டுக்கும் பெருமை சேர்க்கின்ற  வாதங்களிலும் விவாதங்களிலும் நட்புணர்வோடும் நலமார்ந்த சொற்சுவையோடும் நமது ஞானத்தைச் சுடர்விடச் செய்வோம். என்ற உணர்வில்தான் எனது கருத்துக்களைப் பதிவு செய்கின்றேன்.

ஆனால், அர்த்தமுள்ள விஷய ஞானத்தில் இருக்கும் ஆர்வத்தை விட,அர்த்தம்கெட்ட விஷயங்களிலும் அனர்த்தம் மிகும் வம்புக் கருத்துக்களிலும் இங்கு பலர் தங்கள் அறிவு விலாசத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

முகநூலில் வாதம் -விவாதம் செய்வதற்கு விஷயம் உள்ளோருக்கு  நேரம் இருப்பதில்லை;

எனக்கோ, கற்றுக் குட்டிகளோடு வாதம் செய்வதற்கு நேரம்  இருப்பதில்லை.

இவண்-

கிருஷ்ணன்பாலா

7.11.2012

நெஞ்சே! உனக்குபதேசம் இது!

பொய்யுரைக்கு அஞ்சுவாய்;

புகழுரைக்கும் அஞ்சுவாய்;

மெய்யுரைக்கு மிஞ்சுவாய்; 

மேன்மைகளில் கொஞ்சுவாய்!

நஞ்சுரைக்கும் வஞ்சகர்கள்

நாவிருக்கும் வார்த்தைகள்;

கொஞ்சினாலும் கெஞ்சினாலும்

கோபம் கொண்டு தள்ளுவாய்!

வஞ்சகர்கள் அஞ்சுகின்ற

வார்த்தை என்னும் ஆயுதம்;

வெஞ்சமரில் வீசி நின்று

வெல்வதுபோல் வெல்லுவாய்!

செஞ்சுடரின் கீற்றொளிபோல்

சீறுகின்ற மொழியினால்

மிஞ்ச வரும் பகைஉணர்வை
மிரள வைத்துக் கொல்லுவாய்!

தலைசிறந்த பண்புடன்

தமிழன் வாழ்ந்த காலத்தின்

நிலைமைமாறிப் போனதை

நிமிர்ந்து நின்று சொல்லுவாய்!

சரிவில்லாத கருத்தினையேச்

சாற்றுகின்ற போதினில்;

நரிகள் ஊளை இடுமெனில்

நடுநிலைமை தேவையா?

சொற்குவிப்பின் கூர்மையில்

சுவைமிகுந்த மொழியினை

தற்குறிகள் அறிவதில்லை;

தயவு காட்ட வேண்டுமோ?

அறிவு சார்ந்த கொள்கையை

அகல உழுது விதைப்பதும்;

அறிவு கெட்ட பேர்களை

ஆழ உழுது புதைப்பதும்

உனது தொழில் ஆக்கியே

உற்பத்தியைப் பெருக்குவாய்;

எனது மொழி இதனையே

ஏற்றிருப்பாய்,நெஞ்சமே!

இவண்-

கிருஷ்ணன்பாலா

6.11.2012

காண்க:.http://krishnanbalaa.blogspot.com